อดีต ปัจจุบัน อนาคต
เชื่อว่าทุกคนต้องมีอดีต (เออเนอะ ไม่มีได้ไง ไม่มีก็ไม่ใช่คนแล้ว)
แต่อดีตของทุกคนอาจล้วนมีรสชาติที่แตกต่างกันไป
บ้างหวาน บ้างเค็ม บ้างเปรี้ยวบ้างจืดบ้างเผ็ดร้อน บ้างเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และบ้างเต็มไปด้วยน้ำตา..
ทำไมบางทีนะ เรื่องบางเรื่องก็จบไปแล้ว นานแสนนาน..แต่ไม่นาน (เอ๊ะ ยังไง) สิ่งเหล่านั้นก็กลับตามมาหลอกหลอนเรียกความเศร้าได้ทันที โดยไม่คำนึงว่ามันกิดขึ้นมาแล้ว
หรือเรื่องบางเรื่องก็กลับตามมาเรียกเสียงหัวเราะได้เหมือนครั้งวันวานไม่มีผิดเพี้ยน
ทำยังไงไม่ให้โอนอ่อนไหวหวั่นตามลมหวนแห่งอดีต..
เคยเป็นกันบ้างหรือป่าว??
ถึงแม้กลางคืนจะเป็นช่วงเวลาที่นู๋รักที่สุด..ในตอนนี้
แต่มันก็เป็นเวลาที่ทำให้คนเราคิดมากกได้เหมือนกัน
